Ik en mijn Nokia

La Jouannière, zondag – Toen ze pas op de markt kwamen, gsm’s met cameraatje, haalde ik er mijn schouders over op. Een telefoon gebruik je om te telefoneren, om foto’s te maken gebruik je een fotocamera: het woord zegt het al. Wel ging ik me verdiepen in digitale camera’s, tot nu toe overigens zonder er een te kopen. Mijn vrienden professionele fotografen zweren erbij: nooit meer in de donkere kamer staan, een foto kan, als het moet, meteen nadat hij is gemaakt naar de krant worden gestuurd. De wonderen van het digitale tijdperk.
Omdat bij oude Nokia 3210 steeds meer kuren begon te vertonen (flauwvallen bij het aannemen van een gesprek, in coma, dood in de binnenzak) en ik door het verlengen van mijn abonnement in aanmerking kwam voor een nieuwe telefoon, kon ik overgaan tot de aanschaf van een Nokia 6600. Fraai apparaatje, ligt lekker in de hand, kek kleurenschermpje. Mét camera. Wat zeg ik? Je kunt er niet alleen foto’s mee maken, maar zelfs videofilmpjes van negen seconden. O ja, je kunt er ook mee telefoneren.

In de ruim anderhalve week dat ik hem heb, heb ik er al meer dan tweehonderd foto’s mee gemaakt. Sommige zijn in Het Vrije Volk terecht gekomen.

Okee, er valt wel wat op af te dingen. De foto’s zijn natuurlijk niet te vergelijken met foto’s gemaakt met een camera met meer dan vijf miljoen pixels. Dat is nogal glad, want in het geval van de Nokia 6600 praten we over een resolutie van 640×480 pixels. De foto’s nemen, opgeslagen op de laptop, tussen de 70 en de 150 kB opslagruimte in beslag; het zijn dus relatief kleine bestanden (jpeg).Toch heb ik nooit geweten dat op deze manier fotograferen zo leuk is. Waarom? Je telefoon heb je altijd bij de hand, dus ook je camera. Zodra je iets ziet, het fotograferen waard, máák je die foto. Geen gehannes met cameratassen, lensdoppen, filmrolletje vervangen. Gewoon, klik. (Hij maakt echt een klikgeluid!) En omdat de telefoon er niet als een camera uitziet, is het ook mogelijk om foto’s te maken zonder dat het al te veel opvalt. (Ik wou dat ik mijn 6600 al had bij het concert van Brian Wilson.) De digitale fotografie heeft weinig problemen met ongunstige belichtingsomstandigheden. Heel dichtbij fotograferen is evenmin een probleem.

Zo is fotograferen voor mij weer leuk geworden.

Toen ik, ruim vijfendertig jaar geleden, was begonnen met stukjes schrijven voor De Dordtenaar, ging ik er al snel zelf de foto’s bij leveren, puur op economische gronden. Daar kreeg ik namelijk extra voor betaald. Vijftien gulden, als ik me niet vergis. Maar wat je daar allemaal voor moest doen! De foto’s maken onder barre omstandigheden (slecht verlichte beatclubs) en ze ontwikkelen en afdrukken (mijn slaapkamer deed dienst als doka waardoor het altijd stofjes sneeuwde op mijn foto’s). Er lag altijd een grijzig waas overheen. Ik heb eens dia’s van een optreden van Creedence Clearwater Revival in het Concertgebouw verkocht aan Muziek Parade. Die waren wel mooi omdat ik er in mijn doka niets aan had kunnen verprutsen.

Daarna ben ik met fotograferen gestopt om me te concentreren op het schrijven. Wel maakte ik net als iedereen kiekjes in de vakanties.

Dankzij mijn Nokia 6600 heb ik weer plezier in het fotograferen. Ineens zie ik weer overal een plaatje in. Misschien vermoeiend voor de mensen die met mij omgaan, maar daar moeten ze dan maar aan wennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s