Het leek wel bloed uit Kill Bill

Die rode plas op de vloer van de vijfde verdieping van de parkeergarage van de Hema is geen bloed.
Het is rode wijn.
Domaine de Bachellery 2003, wijn uit de Pays d’Oc van de merlotdruif. Nicolaas Klei noemde de jaargang 2002 een ‘omfietswijn’, maar ik dacht: ik ga met de auto want als wij onze vrienden op bezoek krijgen, komen we niet ver met een paar flessen.
Onze vrienden houden wel van een glaasje.
Toch hebben we ze daar niet op geselecteerd.
Ik kocht bij de Hema een doosje zus, een doosje zo. Rood en wit. Vijf dozen in totaal. Zoveel vrienden hebben we nu ook weer niet.
Aardige meneer die me hielp, ik mocht het karretje best even mee naar boven nemen waar de auto stond.
Alles ging goed. Ik stapte zelfs op de goede verdieping uit de lift. Ik zag de auto al staan.
Ik zag alleen dat richeltje niet. Klets! kletterde de doos Bachellery op het beton. Als bloed uit een van de slachtoffers van Uma Thurman in Kill Bill gulpte de wijn over de vloer.
De vier ongedeerde dozen zette ik in de kofferbak. Uit de ingewanden van de zwaargewonde doos diepte ik nog twee hele flessen op, de rest schoof ik voorzichtig aan de kant.
Thuis zag ik pas dat ze me de merlot hadden meegegeven terwijl ik de grenache had gevraagd. Ook een omfietswijn.
Het is deze week bij de Hema zes flessen halen, vijf betalen.
Dus dertig gehaald, vijfentwintig betaald.
Vier flessen stuk, nog xc3xa9xc3xa9n gratis fles over.
Dxc3xade zal smaken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s