Mijn vaders eerste vliegreis

La Jouannière, zondag  Het is nu precies een week geleden dat we strandden op de A2 ter hoogte van Cambrai. Twee keer eerder had ik de diensten van de ANWB moeten inroepen. In 1992, net als nu onderweg naar La Jouannière, moesten we in Brussel bij Serneels nog zo nodig een theepot kopen van de Kleine Prins of zoiets toen het noodlampje van onze toenmalige Citroën BX vals oplichtte.
STOP!
Kwam er rook onder de motorkap vandaan? Ik weet het verdomd niet meer.
Wat ik nog wel weet is dat we te maken hadden met verbrande kleppen, een euvel dat op zaterdagmiddag in Brussel niet een-twee-drie te verhelpen was zodat we onze intrek moesten nemen in een hotel.
Onze auto werd met fietsen op het dak en mijn zoon Marten er in op een trailer getakeld en afgevoerd naar een garage waar ook auto’s met kogelgaten stonden geparkeerd. Zeker van de Bende van Nijvel. Op maandag zou de wagen naar de plaatselijke Citroëngarage worden gebracht voor de reparatie die uiteindelijk pas op donderdag gereed zou zijn.
We bleken ons toen niet verzekerd te hebben voor vervangend vervoer zodat we noodgedwongen vijf dagen in Brussel moesten doorbrengen waar we overigens weer wel voor verzekerd waren.
We hadden natuurlijk ook terug kunnen gaan naar huis, maar dat zou de weg van de minste weerstand zijn geweest.
Op een maandagavond in juli 1968 moest ik de ANWB bellen vanuit een plaatsje in Tsjechoslowakije waarvan ik de naam ben vergeten, de dag nadat we er waren aangekomen. In het kantoortje van het hotel waar wij logeerden werd het nummer aangevraagd. Het duurde uren  echt! — voordat de bakelieten telefoon rinkelde en ik kon vertellen wat er aan de hand was.
De ANWB-man die ons terug naar Nederland zou rijden (ik was zestien, mijn broer twaalf en mijn moeder had evenmin een rijbewijs) arriveerde op woensdagavond op het kleine stationnetje van het stadje in de buurt. Eerder hadden we op het politiebureau aldaar een grote envelop in ontvangst genomen met de spulletjes die mijn vader bij zich had gedragen: een kammetje, een portemonneetje, een doosje lucifers, het doosje saridon dat hij uit de auto was gaan halen.
Terwijl wij in twee dagen tijd naar huis werden gereden, maakte mijn vader zijn eerste vliegreis.

2 gedachtes over “Mijn vaders eerste vliegreis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s