Langs een Catalaans ravijn

Ager, maandag – Op de begroeide flanken van de Serra del Montsec, wat in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden niet droge berg maar afgesneden berg betekent, geurt het in de hitte van de middag naar wilde rozemarijn – ook al een aanwijzing dat de berg niet droog is.
Uit een bron langs het pad stroomt koel helder en vooral drinkbaar water, wat heel welkom is omdat het meegebrachte water tijdens de eerste twee uur van de wandeling door de kloof van de Noguera, over smalle paden hoog boven het ravijn en over beboste hellingen, helemaal is geconsumeerd.

Ver beneden ons steeds het turkoois van het stuwmeer dat volgens Joop het grootste van Europa is. Het vult sinds de jaren dertig vele dalen van het gebergte, dorpjes en boerderijen verdronken; andere dorpen werden onbereikbaar, de hellingen die in cultuur waren gebracht, werden weer het domein van de natuur. Rijtjes verwilderde olijfbomen herinneren aan het harde bestaan dat de bewoners van deze bergflanken ooit hebben gekend. De kloof vormt de grens tussen Catalonixc3xab en Aragon, of tussen Catalonixc3xab en de rest van Spanje. Sinds de dood van Franco mogen de Catalanen weer trots zijn op hun land, hun taal en hun cultuur: het Spaans (Castilliaans) wordt beschouwd als een buitenlandse taal en Madrid is Madrid. Onder Franco was het Catalaans een verboden taal. Hoog in de bergen is de politiek ver weg, ook al weet Joop het verhaal te vertellen dat langs ons pad ooit de fascisten trokken, en bovendien: zo’n stuwmeer is xc3xb3xc3xb3k een monument voor de politieke (niet per se democratische) besluitvorming. Enfin, het was heet maar alleszins de moeite waard. Onverwachte vergezichten dwars door de kloof heen op de hogere bergen van de Pyreneexc3xabn in het noorden, zich in het water spiegelende bergwanden met hun diagonale etages van verschillende gesteenten, hoog in de lucht cirkelende vale gieren, voor je voeten opvliegende hoppen en altijd het getjirp van de alom aanwezige cicaden.En dat heerlijke water dat zomaar uit de berg stroomt.En die geur van wilde rozemarijn.

3 gedachtes over “Langs een Catalaans ravijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s