Mijn eigen 4 mei

Rotterdam, zaterdag – Elk leven heeft zijn data. Gek genoeg onthoud je data waaraan een traumatische herinnering is verbonden beter dan die waarop iets leuks gebeurde. Natuurlijk weet ik de verjaardagen van iedereen die mij lief is uit mijn hoofd en ik weet ook nog op welke data ik trouwde, maar twee data van de traumatische categorie staan onuitwisbaar in mijn geheugen gekrast.
22 juli 1968 – mijn vader overlijdt volkomen onverwacht op tweexc3xabnveertigjarige leeftijd; ik zestien.
28 januari 2004 – mijn vrouw en ik worden tegelijkertijd ontslagen; ik tweexc3xabnvijftig.
Op of omstreeks 22 juli denk ik altijd aan mijn vader en hoe hij ongelooflijk dood op het pad tussen parkeerplaats en hotel lag. Ook maak ik elk jaar rekensommetjes. Toen ik zelf tweexc3xabnveertig was rekende ik uit op welke dag ik ouder werd dan hij. De dag nadert dat hij net zolang dood is als hij heeft geleefd.
Gisteren was het precies een jaar geleden dat mij vrouw en ik de eersten waren die van de dikkedeur te horen kregen dat ze in de saneringsoperatie van Radio Rijnmond boventallig waren geworden.
Boventallig betekent dat je er uit vliegt, op straat geschopt wordt.
Ik ben daar nog steeds bitter over.
Ik had er vrede mee gehad als xc3xb3f mijn vrouw xc3xb3f ik het veld had moeten ruimen. Dat zou dan onze bijdrage zijn geweest aan de reorganisatie bij Radio Rijnmond die noodzakelijk was door het mismanagement en wanbeleid van algemeen directeur Ben Groenendijk, jarenlang gesanctioneerd door het bestuur onder voorzitterschap van Franz Jozef van der Heijden.
Dom (Groenendijk) en ijdel (Van der Heijden) aan de macht – dat gaat nooit lang goed.
Naarmate de dag naderde waarop de dikkedeur die Groenendijk opvolgde zou bekendmaken wie er uit moesten, hield ik rekening met alle scenario’s, maar het leek mij onwaarschijnlijk dat wij allebei zouden worden ontslagen – ook omdat de ondernemingsraad daar een punt van had gemaakt.
Enfin, gisteren was het dus een jaar geleden dat het onwaarschijnlijke waar werd. Het kon niet anders, zei de dikkedeur.
Iemand die het hart in zijn donder heeft om twee mensen uit xc3xa9xc3xa9n gezin te ontslaan, deugt niet als mens – al helemaal niet als later blijkt dat hij feiten heeft gemanipuleerd wat een andere manier is om te zeggen dat hij heeft gelogen om mijn ontslag te rechtvaardigen.
Ook over alles wat volgde kan moeilijk worden volgehouden dat het sjiek was.

Een gedachte over “Mijn eigen 4 mei

  1. Ook als je ‘in je eentje’ wordt ontslagen komt de klap hard aan. Helemaal als je net een huis hebt gekocht dat niet meer te betalen is als jouw inkomen wegvalt, je 24 bent en je inziet dat reageren op vacatures weinig zin heeft omdat er alleen plek lijkt te zijn voor ervaren medewerkers.
    Hier had ik wat troostende woorden getikt. Ze terecht weer gewist, want je zal er ongetwijfeld geen behoefte aan hebben. Een ander kan je niet zeggen wat je moet doen, wat je moet voelen. Dan besluit ik maar met een bedeesde sterktewens voor jullie twee. Ik hoop dat jullie de rust weer vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s