'When I was younger, so much younger than today'

Rotterdam, donderdag – Het is omstreeks nu veertig jaar geleden dat ik in de bioscoop Luxor aan de Dordtse Visstraat de film Help! zag. Het moet de eerste keer geweest zijn dat ik The Beatles in kleur heb zien bewegen.
Help! is bepaald niet de allerbeste film ooit, maar je ziet wel The Beatles – nog net niet op het hoogtepunt van hun roem en van hun kunnen.
Als document is de zwart-wit-film A hard day’s night die The Beatles een jaar eerder maakten, eveneens onder regie van Richard Lester, waarschijnlijk waardevoller, maar toen die uitkwam was ik twaalf en met Help! was ik dertien, een wereld van verschil zoals blijkt uit het feit dat ik bij mijn overgang van de eerste naar de tweede klas van het Johan de Wittgymnasium van mijn ouders een pick-up kreeg plus tien gulden om een paar plaatjes te kopen. Een jaar eerder had ik het nog moeten doen met een horloge.
Een pick-up was een apparaat waarop je grammofoonplaten (‘plaatjes’, ‘platen’) kon afspelen, singles op 45 en langspeelplaten op 33 toeren per minuut. Een single (geen vrijgezel) bevatte xc3xa9xc3xa9n nummer op elke kant, een langspeelplaat, ook wel LP genoemd en later elpee, telde soms wel veertien nummers, zeven per kant.
De gulden was toen de Nederlandse munt.
Enfin.
Het is niet zo dat ik door Help!, of door The Beatles, of door die pick-up veranderde – mijn wereld veranderde. Ineens bleek er zoveel meer te zijn dan ik ooit had vermoed.
Juist dxc3¡xc3¡rdoor veranderde ik, toch.
Ik werd ontdekkingsreiziger in mijn eigen leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s