Het nieuwe Spaanse koken

Ager, zondag – Joan komt uit Ager en drijft nu, nadat hij zich in dienst van andere chefs als kok heeft bekwaamd, zijn eigen restaurant, Cassia, in Lleida – of Lerida zoals de stad in het Spaans heet. De zaak is net twee maanden open en heeft zich in die korte periode kennelijk een goede reputatie verworven: vrijdagavond konden we er niet eens terecht (banket voor achtenveertig man) en gisteravond waren we, om negen uur, de eersten, maar waren tegen tien uur alle tafels en zelfs enkele krukken aan de eetbar bezet, zodat Joan nauwelijks tijd had om zich met Joop te verstaan. Aan de wanden van het modern-sober ingerichte restaurant hangt werk van Joop, in een hoek staat een sculptuur van hem.
Joop had ons al voorbereid: wat ons te wachten stond, was minder een maaltijd in de klassieke zin van het woord dan wel een staalkaart van kooklust, vernieuwingsdrift en bewijsdrang, dit alles tegen de achtergrond van gevoel voor traditie waar het de ingredixc3xabnten betreft en een allesoverheersende liefde voor wat de natuur op het gebied van voedsel en drank te bieden heeft. Talent is hierbij ook nog een factor, net als de bereidheid om dag in dag uit lange uren hard te werken als andere mensen juist van hun vrije tijd zitten te genieten.
Hij had geen woord te veel gezegd, Joop. We hebben ons door Joan laten verrassen die ons een stoet van kleine gerechten voorschotelde, het een nog lekkerder dan het andere. Hoe het allemaal heette, al sla je me dood.
Gazpacho met een pikante ondertoon, garnalen, zeeslakken, carpaccio van tonijn, een salade, zeebaars, gefrituurde pompoenbloemen gevuld met kabeljauwpuree, rijst met gamba’s, een stukje varkensspek in een crxc3xa8me van artisjokken, sardientjes met een opmerkelijke zoetzure (frambozen?)dressing en tenslotte mangosorbet met chocola. Als je het zo opschrijft, lijkt het niets bijzonders, maar van alle gerechtjes was de smaak perfect en telkens was er iets, een onverwacht accent, dat de papillen in juichstemming bracht. Uiteraard hebben de wijnen daar ook aan bijgedragen.
Om in Michelin-termen te spreken: een omweg meer dan waard. Wat vanuit Ager gezien ook moeilijk anders kan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s