Martin, we willen méér Dylan!

Rotterdam, woensdag – Ook gisteravond op het puntje van mijn stoel gezeten, zeker toen de dvd-recorder niet op het goede moment bleek te starten. Was ik weer eens vergeten om de opdracht te bevestigen door op de enter-knop te drukken. Daardoor ontbreken de eerste twee minuten (schat ik) van het tweede deel van No direction home, het magnifieke filmportret dat Martin Scorcese maakte van Bob Dylan.
Opnieuw een uiterst relaxte Bob Dylan anno nu en een zeer bevlogen Bob Dylan toen. Wat was hij op dreef op die persconferentie! Een journalist die moest bekennen dat hij de liedjes niet kende, wat hem niet verhinderde om een domme vraag te stellen. Fascinerend was het om te zien hoe Dylan zich al in zijn jongste jaren voortdurend vernieuwde en hoe hij zich stoxc3xafcijns overeind hield toen hem dit op boze confrontaties met zijn puristische fans kwam te staan. Nare mensen, fans: ze hebben altijd de neiging om hun idool naar hun wensen en verlangens te kneden.
No direction home duurt in totaal drieënhalf uur, maar de film houdt op vóór het mysterieuze motorongeluk in 1966.
Jammer.
Ik hoop dat Martin Scorcese ook de jaren na Blonde on blonde nog eens in even indrukwekkende documentaires in kaart wil brengen. De terugkeer met John Wesley Harding, de samenwerking met Johnny Cash, die met The Grateful Dead, de stadionconcerten, The Rolling Thunder Revue, in de Heer, uit de Heer, de Never Ending Tour, ja of nee Nobelprijs…
Er valt door de jaren heen nogal wat te vertellen.
Misschien dat Bob Dylan zelf daar anders over denkt, maar wij willen alles weten. Of liever gezegd: kunnen begrijpen.
Nare, lastige mensen, fans.

4 gedachtes over “Martin, we willen méér Dylan!

  1. Ik ben er gisteren ook eens goed voor gaan zitten, en kijk al uit naar vanavond!
    Heel graag zou ik ook in het bezit komen van de film.
    Heb jij de film rechtstreeks van TV opgenomen?

  2. Leuk om het Vrije Volk weer eens op deze manier terug te zien. Dit als voormalig medewerker bij deze krant, en bij wie mijn dienstverband in 1991 plots werd omgezet in ontslag. Net als nu door de teloorgang bij de Nederlandse dagbladen. Jammer dat toen, evenals nu, de redactie en medewerkers niet het lef hadden om Het Vrije Volk in stand te houden. Het is niet anders, maar het was wel plezierig werken bij Het Vrije Volk.

  3. quote:Een journalist die moest bekennen dat hij de liedjes niet kende, wat hem niet verhinderde om een domme vraag te stellen.

    Ja, dat was een blunder, zeg!

    quote:Er valt door de jaren heen nogal wat te vertellen.
    Misschien dat Bob Dylan zelf daar anders over denkt, maar wij willen alles weten

    hahaha!
    Nare mensen, fans: ze hebben altijd de neiging om hun idool naar hun wensen en verlangens te kneden.

    p.s.

    Ik was gisterenavond helaas pas op de helft van de film thuis, dus heb ik de eerste helft van het 2e deel gemist.

    Weet je een mogelijkheid om aan de hele film te komen? Is hij ergens te koop?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s