Engels ondertiteld Japans

Rotterdam, donderdag – Het zal wel de laatste keer zijn geweest dat het Internationale Film Festival Rotterdam opende met een in het Engels ondertitelde Japanse film. Als het straks – Rotterdam Code! – verplicht is om op straat Nederlands te spreken, dan zal het spreken van andere talen in openbare gebouwen ook wel niet meer mogen.
Heart, beating in the dark van Nagasaki Shunichi was overigens wel weer de archetypische IFFR-openingsfilm. Minder film dan cinema, zal ik maar zeggen. Zelf viel ik onmiddellijk nadat het licht uitging in slaap om na twintig minuten verkwikt wakker te worden zonder het gevoel te hebben dat ik veel had gemist. Op het feest na de vertoning in De Doelen sprak ik veel mensen die het openingswaardige van deze film niet hadden ingezien. Daarentegen waren de mensen die in Pathxc3xa9 de publieksopener Brokeback Mountain hadden gezien vol lof.

5 gedachtes over “Engels ondertiteld Japans

  1. . We hebben musea, kunsthallen en veel galleries in Rotterdam. Maar Jesus, wat is het peil laag van het getoonde werk! Dat is het probleem van subsidies geven voor gebouwen en enorme salarissen aan kunstmedewerkers. Informeerde bij kunstenaars zelf en hoorde, dat ze bijna allemaal een Wwikuitkering hebben, die aangevuld mag worden tot bijstandsnivo. Daar kan je dus geen materiaal van kopen en zelfs amper van eten. Ook kan je alleen geld via het CBK krijgen als er een groep investeerders achter je staan. Die hoeven dus geen verstand van kunst te hebben, maar wel geld uit die zelfde gemeentelijke pot beheren. Wacht zelf al 4 jaar lang op een renovatiebeurt van mijn Tovertunnel, een Kunst in de Buitenruimte project. Stuurde zo”n 400 mailtjes de deur uit.Het staat elke maand wel in een krant. Mensen kennen me van die tunnel. Maar echt doorgaan, kan ik niet meer met buiten bouwen. Elke nieuwe opdrachtgever haakt gelijk af bij het zien van die verpauperde toestand. Je moet hier eerst van een politieke partij lid zijn en dan kan je pas geld verdienen. Voor onafhankelijke kunstenaars als ikzelf, zijn plaatsen zoals New York en Madrid interessant. Daar praat men niet over zieltjes winnen om voor hun partij te stemmen, maar KOPEN ze je werk. Precies waar ik voor op deze aarde kwam. To paint the desert blue! …..groeten Willij Vanderlinden/Beeldend Kunstenaar/cyberdiscuttant/adviseuse /buitenruimte
    p.s. Als je nog een foto van een schilderij nodig hebt, dan horen we het wel. Succes!

  2. Kunst en cultuur zijn inmiddels verworden tot handelswaar. In onze, van economische obsessies doordesemde maatschappij hebben we kunst naar de zijlijn verbannen. Het is iets om speciaal naar toe te gaan, het zit gevangen in musea, concertzalen, theaters, bureau’s en kantoorpanden – daar is het stuurbaar – maar het maakt geen deel meer uit van het dagelijks leven. Radio en tv hadden al afgehaakt, de schrijvende pers heeft nu ook het besluit genomen dat kunst niet meer van het openbare leven deel mag uitmaken. Wie om welke reden dan ook iets mooi vindt mag het verder zelf uitzoeken. Sturing dan wel ontwikkeling van smaak is er niet meer; wat je nog op school leert bij vakken als ckv wordt in de alledaagse praktijk niet voor vol aangezien.
    Waar domheid de leiding heeft, wordt kunst en cultuur verbannen. Was het destijds niet ayatollah Khomeini die muziek in Iran verbood? Want kunst en cultuur heeft iets gevaarlijks. Het geniet hetzelfde voorrecht van de nar: het mag prikkelen, uitdagen, ergeren, ontroeren, maar vooral commentaar leveren op gevoelig liggende zaken. Het is een spiegel van de maatschappij. Wie niet meer in deze spiegel durft te kijken heeft kennelijk iets te verbergen.
    Het niveau van het openbare leven in Rotterdam is sinds 2002 gekelderd tot bedenkelijke diepte. Bevolkingsgroepen worden tegen elkaar uitgespeeld, argumentering over wat dan ook is uit den boze, de middelmaat is de norm geworden, intellect en intelligentie tot gevaarlijke eigenschappen bestempeld. Zie hiertoe de uitzending van Netwerk van onlangs waar de Amsterdamse wethouder Ahmed Aboutaleb met het grootste gemak zijn Rotterdamse collega Pastors van zich af wist te schudden. Gewoon op grond van argumenten en aan de hand van feiten. Rotterdam weer eens plat op de bek. Hier is het gebrek aan inzicht in wat kunst en cultuur kan betekenen de doorslag gegeven. Het sterkt intelligentie, het houdt een spiegel voor, het maakt beschouwelijk en zorgt voor meer evenwicht en balans in een maatschappij die zichzelf niet meer snapt.
    Moeten we dat maar opgeven voor wat slijk der aarde? Een hand vol pegulanten die vandaag misschien nog waarde heeft maar morgen al nauwelijke betekenis meer kent? Wie de werkelijke waarde niet onderkent is gevaarlijk bezig. Rotterdam, wordt wakker!

  3. Hans Kombrink is geweldig. Ik hoop van ganser harte dat de PvdA de verkiezingen op 7 maart wint. Maar dan moet de pers wel iets minder pro-Leefbaar schrijven. Het lijkt wel alsof alle media zijn ingekapseld door Leefbaar. Niemand die kritisch is op wat Pastors zegt. Maar goed. 7 maart dus…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s