Mijn laatste negerzoen

Rotterdam, zaterdag – Voor de voorstelling had ik met Maarten afgesproken bij Dim Daily. Hij zat al aan de tafel achter het raam. Aan de andere hoek zat een jonge vrouw. Ik schoof tussen hem en haar in. Ze rommelde in haar plastic tassen. Ik vroeg of ze alle boodschappen in huis had. ‘Ja, zelfs de negerzoenen,’ zei ze.

De serveerster vroeg of we bij elkaar hoorden. ‘Nog niet,’ zei ik, het soort grap waar mannen van mijn leeftijd in aanwezigheid van leuke jonge vrouwen patent op hebben. Natuurlijk schuilt er iets van weemoed in.

Maarten en ik spraken over muziek. Het meisje vroeg of het ons smaakte. En toen ze had afgerekend, bood ze ons een negerzoen aan. Ze maakte de doos open, Maarten en ik pakten er ieder een uit.

Dat moet dus mijn laatste negerzoen zijn geweest, vorige week zaterdag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s