Het is volbracht

Hvv_001_1Ager, zondag xe2x80″ Ik had me een paar keer een voorstelling gemaakt van hoe het zou zijn om aan te komen bij de kathedraal van Santiago de Compostela. Het zou me, mezelf kennende, niet hebben verbaasd als ik had moeten janken xe2x80″ niet vanwege die kathedraal of om waar die voor staat, maar eenvoudigweg omdat ik iets zou hebben gepresteerd dat in mijn leven zijn weerga niet kent. Nooit eerder had ik in tien dagen tijd op eigen kracht een afstand van 241 kilometer afgelegd, nooit eerder had ik zo’n fysieke inspanning van mezelf gevergd xe2x80″ en ik zou ook nooit op het idee gekomen zijn als Joop me er niet toe had uitgenodigd.

Een paar keer heeft het erop geleken dat ik de hele onderneming niet eens tot een goed einde zou kunnen brengen. Toen mijn rechterknie heftig begon te protesteren en het lopen sterk op strompelen begon te lijken, is de gedachte aan opgeven mij meerdere keren door het hoofd gegaan. Ik betrapte me erop dat ik naar ontsnappingsmogelijkheden zocht, dat de wetenschap troostrijk was dat parallel aan ons pad een provinciale weg liep waar we zouden kunnen proberen om een lift te krijgen of dat de volgende plaats via een spoorlijn was verbonden met ons einddoel. Maar uiteindelijk was opgeven geen optie, al helemaal niet toen het lukte om met pijnstillers en later met een zwachtel het ongemak de baas te blijven. Ik wilde dit afmaken, alsof ik alles wat ik in mijn leven niet heb afgemaakt xe2x80″ en  dat is nogal wat, bijvoorbeeld omdat ik snel mijn belangstelling verlies xe2x80″ moest compenseren.

Misschien is dat het mystieke pad waar de kwezelachtige gidsschrijver John Brierley het in zijn boek over de Camino Portugues van Porto naar Santiago tot vervelens toe over heeft.

Alsof het niet al moeite genoeg kost om vast te houden aan het werkelijke pad, dat soms akelig dicht langs druk door vrachtwagencombinaties bereden stukken weg voert, dan sterk stijgend over grote, wegrollende kiezels een heuvel op, en ook over stoffige bosweggetjes die plotseling veranderen in modderpoelen als water uit de bergen opborrelt en op zoek gaat naar het laagste punt.

Je moet er wel bij blijven, bedoel ik, en ook nog wat in je opnemen van de omgeving.

En kletsen met Joop in de geheimtaal die we al lopend en pratend ontwikkelen, over helemaal niets, over zijn kunst, over vrouwen. Onze ruggen zijn nat van het zweet, onze voeten zitten stevig ingepakt in claustrofobische schoenen en doen hun werk volautomatisch.

Maar steeds is er die knie die signalen afgeeft dat hij het niet langer pikt, dat het besluit om dit te gaan doen is genomen zonder hem erbij te betrekken. Hij gromt, hij dreigt, hij laat zijn tanden zien. En wie niet luisteren wil, moet maar voelen. Een paar keer moet ik pauzeren, mijn knie houdt zijn poot stijf, de pijn trekt in mijn lies. Ik kan aan niets anders denken.

Santiago is dan heel ver weg, onbereikbaar. Dat zijn de momenten van vertwijfeling, van de grote vraag: waarom doe ik dit eigenlijk, wat doe ik me aan? Als ik het haal, denk ik dan, kan ik misschien mijn emoties niet de baas. Op donderdagmiddag om kwart over twee schudden Joop en ik elkaar de hand op het plein voor de kathedraal van Santiago. Het is volbracht, maar de gevreesde tranen blijven uit. We hebben een prestatie neergezet.

Nu een biertje, dan naar het station om zo snel mogelijk aan de andere kant van Noord-Spanje te komen. Zo nuchter zijn we dat we vergeten een stempel in ons pelgrimspaspoort te laten zetten, zodat nu ons treinkaartje naar de noordelijke havenstad A Coruxc3xb1a xe2x80″ vanwaar om zes uur de nachttrein naar Barcelona vertrekt xe2x80″ moet dienstdoen als bewijs dat we ons doel hebben bereikt.

En we hebben natuurlijk de foto van het handenschudden met de kathedraal op de achtergrond.

Maar wie zouden we eigenlijk iets moeten bewijzen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s