Ze hebben het weer geflikt

Amsterdam, dinsdag – Alle scepsis ten spijt hebben ze het weer geflikt. Vanaf de eerste maten van het fenomenale openingsnummer Jumping Jack Flash tot de traditionele viermansbuiging ben ik in de ban geweest van The Rolling Stones.

Overal lees je hoe oud ze zijn en hoe irrelevant – maar Jezus! ik heb wel twee uur lang op het puntje van mijn stoel gezeten.

Wat meteen een belangrijk verschil aangeeft met vroeger: toen zát je niet als de Stones speelden, je stond.

Maar goed, nu zaten we dus en stonden we af en toe op om mee te brullen en op te gaan in de stomende mensenmassa die de Arena vulde.

Ook ouder geworden trouwens, die mensenmassa. Maar doordat sommige verstandige ouders hun kinderen hadden meegenomen – want net als alle vorige keren sinds 1990 dat de Stones in Nederland speelden, kón het wel eens de laatste keer zijn – zal de gemiddelde leeftijd van het publiek toch beduidend lager zijn geweest dan die op het podium.

Met Jumping Jack Flash zette Keith Richards, die vanuit het niets ineens midden op het podium stond, de toon. Mick Jagger is nog altijd onmiskenbaar de frontman van de band, maar meer dan ooit werd duidelijk gemaakt dat het gitaarwerk van Keith en Ronnie de basis is van alles. Ook in de geluidsmix kwam hun spel sterk naar voren en door het grote beeldscherm tegen de achterwand dat de aandacht over alle vier de Stones eerlijk verdeelde, lag de nadruk veel minder op het gefladder van Mick dan anders.

Hoe goed hij nog altijd bij stem is, werd met name duidelijk in As tears go by, na vijf up-temponummers het eerste rustpunt dat de band zich gunde. Hierna werd weer naar een hogere snelheid geschakeld met achtereenvolgens Streets of love, Tumbling dice en de Ray Charles-cover Night time is the right time.

Nadat hij iedereen aan het publiek had voorgesteld, trok Mick zich zoals gebruikelijk terug om Keith de gelegenheid te geven om te schitteren in Slipping away en Before they make me run. Het blijft jammer dat we Mick en Keith nooit meer in één microfoon zien en horen zingen.

De act met het B-podium is verder verfijnd nu de groep al spelend dwars door het publiek op het veld naar het midden werd gereden. Ik kan me tenminste niet herinneren dat ze dat de vorige keren ook zo deden: ik dacht dat ze toen de tocht naar het kleine podium lopend maakten.

Hoe dan ook: het was een grappig gezicht om de vier echte Stones plus Daryll Jones, terwijl ze Miss you speelden, als het ware over een zee van mensen te zien varen. Hier kwam nog Rough justice uit de luidsprekers, het derde nummer dat van A bigger bang aan bod kwam, waarna de klok schaamteloos zo’n veertig jaar werd teruggezet met Get off of my cloud – een nummer dat destijds als opvolger van Satisfaction menigeen teleurstelde maar dat nu aan scherpte lijkt te hebben gewonnen.

Satisfaction was trouwens het zinderende slotnummer, wat in zekere zin ironisch is, want werd hiermee niet bevestigd dat we nooit meer die opperste verbazing zullen ondergaan als toen we dit nummer in 1965 voor het allereerst hoorden? Wat dat betreft was het voorlaatste nummer, You can’t always get what you want, misschien net zo veelzeggend.

Want het is waar: de urgentie van The Rolling Stones is niet meer dezelfde als laten we zeggen in 1970, om van het Kurhaus in 1964 maar te zwijgen. Maar wat ben ik blij dat ik ze toch weer heb gezien. Mochten ze over drie jaar weer komen, dan zal ik net als dit keer eerst zeggen dat ik nu maar eens oversla om mezelf er uiteindelijk op te betrappen dat ik toch weer sta mee te brullen dat het maar rock’n’roll is maar dat ik het leuk vind, yes I do.

Wat ze speelden:
#  Jumping Jack Flash
# It’s Only Rock’n Roll
# Oh No Not You Again
# Bitch
# Sway
# As Tears Go By
# Streets Of Love
# Tumbling Dice
# Night Time Is The Right Time

Introductions

# Slipping Away (Keith)
# Before They Make Me Run (Keith)
# Miss You (to B-stage)
# Rough Justice
# Get Off Of My Cloud
# Honky Tonk Women (to main stage)
# Sympathy For The Devil
# Start Me Up
# Brown Sugar
# You Can’t Always Get What You Want (encore)
# Satisfaction (encore).
Zie ook: www.iorr.org

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s