De bezorgers van De Havenloods

Rotterdam, zondag – Wie staat er nu op zondagochtend om tien uur aan de deur? Een jehova’s getuige misschien: die zal ik dan eens goed de waarheid vertellen, want wij lagen na première Dogville en bijbehorend feest (met borrel na in de kroeg) pas om kwart voor vijf in bed.
Het was een jongen die zei dat hij de bezorger van De Havenloods was.
De Havenloods is zo’n huis-aan-huiskrant van Wegener. Wij krijgen hem gelukkig zelden of nooit in de bus.
Het probleem was dat er gisteren ook al een jongen aan de deur was die zei dat hij De Havenloods bezorgde.
Beide bezorgers van een krant die wij dus nooit krijgen, hadden een officieel kaartje waarop ons een voorspoedig 2007 werd toegewenst.
Die eerste jongen heb ik wat kleingeld toegestopt. Hij zei dat hij erop zou toezien dat ik De Havenloods elke woensdag zou krijgen. Ik was te laf om hem te zeggen dat dat echt niet hoefde.
Maar die jongen van vanochtend heb ik laten afdruipen, hem toevoegend dat er al een andere bezorger aan de deur was geweest.
Misschien woon ik in een betwiste bezorgwijk waar rivaliserende groepen bezorgers strijd voeren om de brievenbussen, een strijd die nog niet is beslist.
Eerder vorige week werd er trouwens ook al aangebeld door een jongen die zei dat hij de bezorger was van de reclameblaadjes die altijd in een in plastic verpakt stapeltje op de deurmat liggen: MediaMarkt, een stoelen-en-bankenboer, Gamma, Blokker – dat werk.
Deze jongen had zo’n pakketje in zijn hand. ‘Maar dat lag gisteren al in de bus,’ zei ik. ‘Huh?’ deed hij. Hij wenste me niettemin een goed nieuwjaar. (Het was pas de achttiende of zo.) Ik gaf hem een euro.
Waarom eigenlijk? Ik vraag niet om die rommel die meestal met plastic en al de vuilnisbak in gaat.
Enfin.
Vrijdag lag er weer zo’n pakketje op tafel. Zegt mijn vrouw: ‘Ja, de bezorger belde aan om gelukkig nieuwjaar te wensen.’
‘Heb je wat gegeven?’ vroeg ik.
Ja dus.

UPDATE 22.42 uur

Het begint te wennen: er hebben zich vandaag nog twee bezorgers van De Havenloods gemeld. Voor een krant die je nooit in de bus vindt, hebben ze behoorlijk wat volk rondlopen.
De jongen die rond zes uur aanbelde, voelde zich zichtbaar betrapt toen ik zei dat hij de derde was. Hij maakte zich uit de voeten, dat was wat hij deed.
Nummer vier kwam zo’n twee uur later. Gewezen op het feit dat hem al drie bezorgers van dezelfde krant waren voorgegaan, zei hij dat ‘ze’ proberen zijn wijk af te pakken. Eerst bezorgde hij al twee maanden, toen zei hij vijf en toen ik hem op de discrepantie wees bleken het er drie.
‘Maar hoeveel maanden dit ook jouw wijk is, die Havenloods van jou zien we nooit.’
Hij keek beteuterd. Zo zacht dat ik het bijna niet verstond, vroeg hij of ik hem niet toch een bijdrage kon geven.
Een bijdrage waarvoor, dacht ik. En ik zei nee.
Alleen de krantenjongens van nrc.next en De Volkskrant en NRC Handelsblad mogen komende week nog bij mij aankomen met hun beste wensen.

2 gedachtes over “De bezorgers van De Havenloods

  1. De Havenloods krijg ik ook nooit in de bus.
    Gisteren zijn er wel twee NRC bezorgers langs geweest. “Echt meneer ik ben de echte bezorger”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s