Brian Wilson in Holland

Rotterdam, vrijdag – Haast chronologisch leidde Brian Wilson het half uitverkochte Amsterdamse theater Carré door het ijzersterke Beach Boys-repertoire. De tien man sterke band die hem zowel instrumentaal als vocaal meer dan adequaat bijstond, drukte de herinnering aan de ooit reëel bestaand hebbende Beach Boys naar de achtergrond: het ging hier niet in de eerste plaats om ‘fun, fun, fun’ (hoewel het nummer met die titel wel degelijk werd gespeeld), maar om de vertolking van een oeuvre dat – toe maar! – zijn weerga niet kent.
Want zo is het toevallig wel.
Wat niet wegneemt dat de vertolking van dat oeuvre heel wat ‘fun, fun, fun’ teweegbracht, niet alleen bij het publiek, maar ook bij de vertolkers, ondanks de kloof van ik schat minstens zo’n dertig jaar die tussen beide gaapte.
Brian was met zijn vijfenzestig jaar intussen spraakzamer dan toen hij drie jaar geleden met deels dezelfde band zijn beroemde want nooit verschenen album Smile (ca. 1967) ten gehore bracht in de Pepsi Stage. Na bijna elk nummer bedankte hij de ‘ladies and gentlemen for coming’. Ook kondigde hij een Chuck Berry-nummer, of een op een Chuck Berry-nummer geïnspireerd Beach Boys-nummer, aan met referenties aan ‘the great Chuck Berry’, ‘the great Brian Wilson’ en ‘the great Brian Wilson band’. Ik kon daar geen spoortje van ironie in ontdekken.
Ik vond Brian Wilson gisteravond in Amsterdam vooral aandoenlijk. Beetje loggige man, nog steeds zoekend naar de juiste gestiek, een allang door de engelen verlaten stem. Maar wel de man van die prachtige muziek die ons al meer dan veertig jaar op onze levenswandel begeleidt.
De grote vraag die gisteravond bleef hangen was: waar was Al Jardine? Want die stond wel degelijk op de ticket vermeld als special guest. Vanaf het podium geen woord van uitleg.
Op de site van ex-Beach Boy Al (waarop ook foto’s van zijn leuke gezin, met de mededeling dat ze zich in Californië vooral bezighouden met fun stuff) staat alleen dat in goed overleg is besloten dat het voor alle partijen beter was dat Brian deze Europese toernee zonder bijstand van Al Jardine zou volbrengen.
Wel stelt Al alle fans die hem hebben gemist een exemplaar van zijn komende cd Postcards From California in het vooruitzicht (‘at no charge’) als zij hun concertkaartje sturen naar jardinetours@mac.om.

Een gedachte over “Brian Wilson in Holland

  1. Toen Smile 40 jaar na dato er dan eindelijk was dacht ik: “is dat nou alles?”. Maar voor die tijd was het een unieke plaat, absoluut. En nog steeds leuk om naar te luisteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s