Dat wordt krabben

L1040684

Damery, vrijdag – Dit is mijn uitzicht na het opentrekken van de luxaflex: de Marne ter hoogte van Damery in de Champagne. Ik sliep in een uiterst sympathieke chambre d’hxc3xb4te, Le Monde de Sxc3xa9lxc3xa8na.
Toen ik gistermiddag aankwam, deed de uitbaatster mij uitvoerig voor hoe ik van buiten de poort moest openen als ik na in het nabijgelegen Epernay gegeten te hebben mijn kamer opzocht. Eerst sleutel in het slot, dan de poort naar je toetrekken, een palletje indrukken en de poort openduwen. Haar ging het gemakkelijk af: hoe vaak zou ze dit niet al hebben gedaan? Ik deed telkens iets niet goed, te snel palletje ingedrukt of juist niet snel genoeg, te hard geduwd, niet hard genoeg.
Uiteindelijk lukte het, maar toen ik gisteravond terugkwam, stond ik toch met zweet in mijn handen te pielen aan die oude houten deur. Bleek hij helemaal niet op slot te zitten!
In Epernay zaten in xc3xa9xc3xa9n straat vijf, zes pizzatenten, wel een beetje veel, al helemaal omdat er verder niets Italiaans aan is, aan dat hele stadje. Waarom zou ik hier pizza eten? Ook overigens een flink aanbod aan restaurants, moeilijk kiezen. Het werd restaurant Le Thxc3xa9atre: op de een of andere manier wekte dat voldoende vertrouwen, het zat niet te vol, het zag er niet te modern en niet te ouderwets uit.
Het eten was het eigenlijk net niet. Een charlotte van oesters in een tomatencoulis xe2x80″ je kunt je er niets bij voorstellen tot het op je bord ligt. De patrijs was aan de droge kant, net als de kastanjes die bij het toetje hoorden.
Hoewel de zaak op een tafeltje na leeg was, werd ik naast dat ene tafeltje gezet waaraan een man en een vrouw in het Vlaams zaten te conserveren. Uit het gesprek kon ik opmaken dat het geen echtpaar betrof.
De twee jongens of mannen die de bediening vormden, brachten veel tijd door met het door het raam naar buiten staren of het bladeren in een dik boek op het bureautje bij de ingang. Ook werd veel heen en weer gelopen, waarna men elkaar in het midden vban de zaak bij de kerstboom trof. Zo ging er vrij veel tijd verloren voordat ik een flesje wijn kon bestellen.
Aan het einde van de maaltijd hadden ze ineens haast, want hoewel er nog een goed glas wijn in de fles bleek te zitten, brachten ze me al koffie.
Ik moet straks de ruiten krabben, zie ik, voordat ik met vier dozen champagne naar huis rijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s