Lief

L1050137

Rotterdam, maandag – Nog stijve poten van het lopen, gisteren, met Joop en Beerend van een etappe van het Pieterpad. We hadden Holten-Hellendoorn willen doen, nadat we een vorige keer al Holten-Laren hadden gelopen, de andere kant op, maar we raakten door Zwolle in plaats van Apeldoorn aan te houden te ver naar het noorden, zodat we besloten Hellendoorn dan maar uit noordelijke richting te benaderen, vanuit Ommen, daarmee de vijf kilometer die deze etappe langer was dan de geplande voor lief nemend. Uiteindelijk hebben we door verkeerde kaartlezing ook nog eens twee kilometer extra moeten lopen.
Maar vooruit.
Ons pad voerde langs weilanden, bosranden, boerderijen en over een zich in het overigens vrij vlakke landschap plotseling verheffende en met jeneverbes bestruikte zandhoop die met gevoel voor overstatement Archemerberg heet. Maar gezegd moet dat het uitzicht vanaf 76,5 meter hoogte fenomenaal is. In de verte zagen we de bui hangen die ons later nog zou overvallen, maar overwegend werden we begeleid door een dun zonnetje.
Alles wat met een kop en schotel op de kaart stond aangegeven als zijnde een pleisterplaats was gesloten, zoals in Nieuwebrug en Lemele, of onvindbaar zoals aan het Overijsselsch Kanaal. Het biertje dat ons voor de geest zweefde, werd zodoende steeds groter, maar in Hellendoorn zou alles goed komen, vertrouwden we.
Na een stuk bos doorkruist te hebben, hoorden we gillen. En nog eens. Kort daarop zagen we door de bomen de contouren van een achtbaan: Pretpark Hellendoorn. Als je er aan de achterkant langsloopt, ziet een pretpark er helemaal niet als een pretpark uit.
Linksaf het iets lager liggende dorp in op zoek naar een bushalte. De vertrekstaatjes van de zondagen waren geheel blanco. Hier kwamen vandaag zeker geen bussen aan, laat staan dat ze hiervandaan zouden vertrekken.
Joop klampte de eerste de beste vrouw aan, misschien hadden we niet goed gekeken of stopte de bus naar Ommen ergens om een hoek waar we uit onszelf nooit zouden komen.
En meteen hadden we een lift: ze zou ons wel even brengen! Nee, bussen op zondag had je hier niet. Daar liepen wel meer wandelaars op stuk. Daarom vond ze het niet meer normaal dan ons naar Ommen te rijden. Wij vonden dat lief.

6 gedachtes over “Lief

  1. Vooral die bruine kleur van dit plakkaat, op bruin zijn we sinds de jaren ’30 al dol natuurlijk…

  2. De spelling “national” zal wel weinig van doen hebben met 1 april. Slecht geschoolde allo wellicht?

    Misschien kan de PvdAllah of de AalKaaida daar in die trainingskampen in Timboekiestan er eens voor zorgen dat die jongelui in opleiding eerst een fatsoenlijke cursus affiche-Nederlands krijgen?

  3. Lijkt me ook.

    Laten we niet te negatief zijn tegen Geert en Rita, ze hebben ook het beste met Nederland voor.

    En laat men dan nu eens inzien Dan=!

  4. Hxc3xa9, gaaf die berg. Zou ik daar een huisje neer kunnen zetten? Want met die 10 meter (grappig hoe een mens vooral de allerergste voorspellingen onthoudt) water van Al Gore ben ik niet gerust op een terpje van 6 meter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s