Sensaties met nieuwe bril

Foto_43Rotterdam, dinsdag – Mijn nieuwe bril bracht mij vanmiddag een onverwachte sensatie. Al de tweede sensatie die ik aan de nieuwe bril kon toeschrijven en dat terwijl ik er net mee naar buiten wandelde.
Laat ik beginnen met de eerste sensatie. Hoe vaak gebeurt het dat je als getrouwd man ongestraft diep in de bruine ogen mag kijken van de op een na mooiste vrouw van de wereld? Bij elke bril die ik paste, keek ze ongeneerd terug. Haar ogen lachten als ze vond dat de bril mij stond. Eigenlijk lachten ze ook als de bril werd afgekeurd. Ze had nu eenmaal ogen die lachten. Ze droeg een enorme bos zwarte krullen en een strak, kort rood jurkje dat haar geweldig stond. Ze had prachtige witte tanden in een mond van fluweel.
Het kijken deed bijna pijn. Het voelde alsof ze in mijn ziel keek.
Gelukkig was mijn vrouw erbij, anders had ik misschien domme dingen gezegd.
Vanmiddag haalde ik de bril op. Er waren de juiste glazen in gezet, zodat ik weer iets beter zie. Misschien dat ik vanuit de auto weer straatnaambordjes kan lezen. Dat is wel zo handig.
Opnieuw passen, in elkaars ogen kijken. Nu droeg ze een strakke broek en een nieuwsgierig makend truitje. Ik weet niet wat me duizeliger maakte: de bril of zij. Ik denk zij.
Hoe dan ook (tweede sensatie): toen ik naar buiten liep, had ik het gevoel dat ik kleiner was geworden! Ook op de fiets was het alsof ik korter was dan met mijn oude bril. Ook nu ik achter de computer zit, voelt het zo.
Komt dat doordat ik weer meer scherp zie? De straat, de vloer, de dingen op mijn werktafel? Zodat het lijkt alsof alles dichterbij is?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s