Sterren eten

Sluis, zondag xe2x80″ Hoe is het mogelijk dat in een straal van vijftig kilometer van Sluis niet minder dan zesentwintig restaurants met Michelinster zitten, daaronder twee restaurants met twee sterren en zelfs drie met drie sterren?
Voor driesterrenrestaurant Oud-Sluis van Sergio Herman hoef je zelfs Sluis niet uit: het ligt aan de Beestenmarkt, naast een snoepwinkel.
Om een punt te zetten achter de winter, hadden we onze zinnen gezet op een lang weekend in Zeeuws-Vlaanderen. Jammer genoeg was Oud-Sluis xe2x80x98volzetxe2x80x99.
Daarom kozen we van de site viamichelin.nl na geduchte overweging twee restaurants in Knokke, dat wil zeggen: Bartholomeus in Heist en De Oosthoek in Het Zoute, het eerste gelegen aan de Zeedijk met bijbehorend uitzicht, het tweede aan een dorpsplein waarover een met mens gevulde vogel zich, na ons de hand geschud te hebben, waggelend naar een verlaat kindercarnaval haastte.
Niemand die er erg van opkeek.
Aan de chefkok van De Oosthoek, die na gedane arbeid de tafeltjes langskwam, stelde ik de vraag waarmee dit stukje begint. Hij haalde zijn schouders op, hij wist het ook niet. Wel wist hij dat vijftien jaar geleden Knokke en omgeving niet xc3xa9xc3xa9n sterrenrestaurant telden, daarom sprak hij van een xe2x80x98inhaalslagxe2x80x99. Hij noemde daarbij Geert van Hecke van De Karmeliet in Brugge en Sergio Herman als aanjagers.
Zowel de ene als de andere avond aten we buitengewoon, om niet te zeggen spectaculair. Tarbot, varkenspoot en truffel vormen een fantastische combinatie en dan heb ik als voorgerecht al tartaar van wagyu-rund met Deense oesters op (Bartholomeus). Het menu Paul Klein biedt voorgerechtjes van ganzenlever, cake van truffel en sorbet van amarillo; hoppescheuten, witbier en gerookt kwarteleitje met koningskrab, st. jacobsnootje; rode poon, kokkels en pijlinktvis met geprakte aardappel om uit te monden in het hoofdgerecht: duif, chips van look en boekweit, twee bereidingen van boontjes en zacht gegaard buikspek (De Oosthoek).
Mensch!
Dit alles waren zulke traktaties dat ik voordat het toetje kwam alweer was vergeten met welke amuses we welkom waren geheten.
Voorzichtige conclusie: Bartholomeus ambieert een tweede ster. Het ging er daar formeler aan toe dan in De Oosthoek, waar het eten zeker niet minder verrassend was maar de sfeer veel losser. In beide gevallen kun je spreken van smaakvuurwerk.
Buiten waaide de kredietcrisis ons om de oren en inderdaad: we zijn weer aan het sparen.

Een gedachte over “Sterren eten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s