Mooie platen, Geldrop, ca. 1962

Rotterdam, woensdag – Doordat ik over 45-toerenplaatjes schreef, moest ik denken aan Lodi. Lodi was de buurjongen van oom Cor en tante Co met wie ik omging als we in Geldrop met vakantie waren, een paar weken in de zomer; later ook als ik alleen bij oom Cor en tante Co logeerde. Oom (wij zeiden 'ome') Cor was bij de politie (wij zeiden dat hij 'een politie' was), tante Co speelde piano en was badpakkenmodel bij de Tweka. Haar gierigheid was legendarisch, mijn moeder heeft er tot haar dood haar verbazing over gespuid hoe iemand zo gierig kon zijn, maar ik koester mijn herinneringen aan mijn Geldropse jongenszomers. Cor en Co woonden in een houten huis aan wat in een Engels dorp 'the green' zou zijn geweest, maar hier Molenakker heette: een langgerekt ovalen grasveld in het midden, eromheen de straat met villa's aan de ene zijde en de houten huizen twee-aan-twee daartegenover, xc3xa9xc3xa9n in- en uitgang naast de als stompe toren gedachte sigarenfabriek en, inderdaad, een molen aan het andere einde, een witte molen waar oom Cor de brokken kocht voor teckel Heidi die mij een keer in mijn rug beet omdat ik een haar onwelgevallig grapje had gemaakt. Een teckel met lange tenen. Achter de houten huizen was het spoor; hier raasden een paar keer per uur de treinen die Eindhoven met Venlo verbonden voorbij. Lodi en ik stookten vuurtjes in de spoorgreppel. Lodi heette eigenlijk Lodewijk, maar dat weet ik eigenlijk niet eens zeker: oom Cor noemde hem zo, misschien omdat hij een politie was; voor mij was hij Lodi. Mijn vader kende zijn vader uit militaire dienst, ze waren allebei in Indixc3xab geweest. Oom ('ome') Henk had uit Indixc3xab tante Nans meegenomen en zij had Aleid, Lodi, Yvonne en Coco gebaard, de buurkinderen van oom ('ome') Cor en tante Co. Elke zomer als we er met vakantie waren, was tante Nans dagenlang bezig met het bereiden van een rijsttafel waarvan de kinderen werden buitengesloten. Lodi was van mijn leeftijd. Behalve met vuurtje stoken hielden we ons bezig met het aanleggen van radioverbindingen tussen het huis van tante Co en ome Cor en het hunne, waar veel draad aan te pas kwam en koptelefoons van de legerdump. Als we heel hard riepen, konden we elkaar horen doordat onze kamers van elkaar waren gescheiden door een houten wand. We zongen 'she's an angel in the sky' want we dachten dat Elvis dat ook zong. Ook gingen we naar het zwembad, maar er waren dagen dat ik liever achter de typemachine van ome Cor zat die op een kamer pal onder het dak stond en waar de temperatuur dientengevolge grote hoogten bereikte. Ik hoorde mijn ouders roepen: 'Kom naar beneden, het is zo lekker buiten', maar ik bleef ijzerenheinig doortypen; thuis hadden we geen schrijfmachine. Ik weet niet wat Lodi op zulke dagen deed. Er waren ook uitjes met de kinderen van Geldrop: met een bus vol zachte g's naar Amsterdam. Was Lodi daarbij? Waar het nu om gaat, is dat ik een keer waarschijnlijk in mijn eentje bij ome Cor en tante Co logeerde en dat Lodi zei: 'Laten we naar mijn tante' (een zus van zijn vader neem ik nu aan) 'gaan want die heeft mooie platen.' Ik droeg al een bril dus ik was ouder dan negen, maar voor het overige verkeerde ik nog in mijn oerstadium, want bij 'mooie platen' dacht ik aan afbeeldingen van kruisvaarders op weg naar Jeruzalem, de moord op Floris V, de ontdekking van Amerika, flora en fauna van het Amazonegebied en de aanleg van de Afsluitdijk zoals ik die van school kende. Beste merkwaardig eigenlijk dat iemand zijn tante er zulke platen op nahield, dus ik vroeg nog aan Lodi of zijn tante misschien juf was, waarop hij mij met zijn zwarte ogen aankeek alsof hij zeggen wilde: 'Wat hebben die platen met school te maken?' Begrijpelijk, achteraf. Hij bedoelde al de hele tijd: platen, grammofoonplaten. Dus toen we bij zijn tante waren, liet hij mij het platenkoffertje zien waar zo'n twintig singles in zaten, of misschien waren het er dertig. Ik kan me niet xc3xa9xc3xa9n artiest, niet xc3xa9xc3xa9n nummer herinneren – het moet 1962, 1963 zijn geweest. Exc3xa9n jaar, twee jaar later wist ik wat een mooie plaat was en dat die niet per se op school aan de wand hoefde te hangen.

5 gedachtes over “Mooie platen, Geldrop, ca. 1962

  1. Beste Frank,
    Helaas kon ik geen email adres vinden op je site, daarom via deze weg. Voor mijn promotieonderzoek ben ik op zoek naar een nummer van het vrije volk uit 1974 (28 juni). Ik kan dit nummer niet in nederlandse bibliotheken vinden. Weet je misschien of ik ergens aan dit nummer kan komen?
    Vriendelijke groet,
    MB

  2. Beste Frank,
    Een tijdje geleden zag ik op televisie een verslagje van een engels reclamebureau dat een spambericht rondgestuurd had met de strekking dat de ontvanger de gelukkige winnaar was van een fiks geldbedrag. Het enige dat de ontvanger hoefde te doen was reageren. De mail was serieus. Ze hadden een bedrag klaarliggen om respondanten uit te betalen.
    Er was één persoon die reageerde. En die kreeg dus het volle bedrag.

    Groet, Laurent

  3. ha Frank, wat een prachtig mooi& sfeervol stukje. Ik word teruggezogen in mijn eigen zomerse kind herinering. Grote groet, je Tjib

  4. Krimmeneel Frank, nostalgische herinneringen. Ik denk dat we oud worden. Althans, ik hoop het. Doe mij er zo nog maar een paar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s