Kees van Kooten: een Guus Geluk in de letteren – maar hij is niet onuitstaanbaar

Rotterdam, donderdag – Eigenlijk is Kees van Kooten een onuitstaanbare Guus Geluk — vergeleken bij hem zijn we allemaal Donald Ducks: wat hem lukt, lukt ons net niet of helemaal niet, hoe hard we ook ons best doen. Guus Geluk komt altijd alles aangewaaid.  Kees van Kooten is een geluksvogel, op diverse plekken in zijn werk zegt hij het zelf en als hij dat niet … Lees verder Kees van Kooten: een Guus Geluk in de letteren – maar hij is niet onuitstaanbaar

Over de jacht op het genot

La Jouannière, maandag – Modermismen, de pocket van Kees van Kooten die al maandenlang de boekentoptien aanvoert, krijgt concurrentie, want vorige week verscheen Van Kootens nieuwe boek: Hedonia, aanvankelijk aangekondigd als roman, maar blijkens de ondertitel ‘een opstel’. Uitgeverij De Bezige Bij liet een eerste druk van tachtigduizend exemplaren aanmaken, een ongekend hoog aantal dat, in diens hoogtijdagen, alleen was weggelegd voor Jan Wolkers. Het is veelbetekenend dat in Wolkers’, tegelijkertijd met … Lees verder Over de jacht op het genot

Lekker eten en Ernest Hemingway toe. Of…?

Kobarid is ‘een wit stadje met een campanile in een dal. Het was een schoon stadje en er stond een mooie fontein op het plein.’ Dat is wat Ernest Hemingway over Kobarid zegt in Afscheid van de wapenen, de Nederlandse vertaling [van Katja Vranken uit 1958, achttiende druk 2017, blz. 170] van A farewell to arms. Alleen noemt hij het stadje bij zijn Italiaanse naam … Lees verder Lekker eten en Ernest Hemingway toe. Of…?

Abdelkader Benali en het ‘oudste kookboek ter wereld’

Ofschoon zijn vader slager was, ging het vroeger bij Abdelkader Benali thuis nauwelijks over eten. Wel kon de kleine Abdel al vroeg aan de geuren die uit de keuken kwamen, onderscheiden wat voor dag het was. ,,Voor elk bijzonder moment had je een gerecht. Koekjes voor het offerfeest, vermicelli met warme melk als er een kind was geboren, mijn vader slachtte een haan als er … Lees verder Abdelkader Benali en het ‘oudste kookboek ter wereld’

Hoei boei, I mean: goodness gracious

Rotterdam, maandag – De moeder van Frits van Egters houdt er, zoals Revianen weten, een eigen idioom op na. Als zij op 22 december 1946 na een eindje om de woning aan de Schilderskade 66 betreedt, zegt zij, zich naar de wc haastend: ‘Hoei, boei, ik moet hier even zijn.’ Ze gebruikt de term dezelfde middag nog een keer: ‘Hoei boei, de kachel.’ Ook roept … Lees verder Hoei boei, I mean: goodness gracious

Moedwil en misverstand. En het Kwaad

Rotterdam, dinsdag – Toen ik Geen land voor oude mannen van Cormac McCarthy las, moest ik denken aan Willem Frederik Hermans – met name aan zijn roman Nooit meer slapen uit 1966 – én aan Fargo (1996), die magistrale film van de broertjes Coen die ik intussen al talloze malen heb bekeken. Het is zo’n film waar je telkens nieuwe dingen in ontdekt. Ik weet … Lees verder Moedwil en misverstand. En het Kwaad

Wilfried geeft een feestje

Rotterdam, zaterdag – Wilfried de Jong gisteravond op de Kop van Zuid op weg naar zijn eigen feestje. Ter gelegenheid van het verschijnen van zijn tweede boek De linkerbil van Bettini had tout Rotterdam, un peu Amsterdam en nog wat Hilversum zich verzameld in Las Palmas. Bijna iedereen kende iedereen, wat een heleboel poespas qua voorstellen scheelde. In de heuse boksring sparde Wilfried zeven minuten … Lees verder Wilfried geeft een feestje