Informatie of inspraak

Rotterdam, woensdag – ‘Ze’ gaan de Beukelsdijk aanpakken, een operatie die al zo’n drie jaar geleden werd aangekondigd op een informatieavond voor buurtbewoners. Aansluitend op de aanleg van de rotonde op het Burgemeester Meineszplein zou een begin worden gemaakt met de herinrichting van de Beukelsdijk.
Daar is kennelijk wat tussen gekomen, want nooit meer wat van gehoord.
Tot er ineens een uitnodiging in de bus lag voor weer een informatieavond, dit keer gepaard gaand met een van urgentie getuigende mededeling dat de werkzaamheden al in april beginnen.
De avond was belegd in de aula van een schoolgebouw dat, als je eenmaal binnen bent, veel groter is dan de gevel aan de Beukelsdijk doet vermoeden. Het zaaltje was op zijn beurt weer te groot voor de buurtbewoners die de uitnodiging hadden aangenomen: we waren, schat ik, met een mannetje of dertig, veertig.
Door de ongelofelijk goedgemutste mevrouw van de deelgemeente die de bijeenkomst leidde, werd gerefereerd aan de ‘inspraakavond’ van de vorige keer. Ik herinner me nog levendig dat bij die gelegenheid werd benadrukt dat het niet om inspraak ging, maar om informatie. Tweexc3xabnhalf, drie jaar later blijkt de status van die avond dus veranderd.
Als we dat toen hadden geweten!
Nu dus opnieuw een ‘informatieavond’ – wij, de bewoners, in de rol van vragenstellers, de mensen achter de tafel, deelgemeente Delfshaven, gemeentewerken, in die van sussende, geruststellende, troostbiedende, bijna zalvende vragenbeantwoorders.
Dat laatste viel trouwens nogal mee. De man van gemeentewerken merkte op dat hij ‘gelukkig’ geen verkeerskundige was, zodat hij vragen over de snelheid waarmee het verkeer langs onze huizen scheert onbeantwoord moest laten. Ook wist hij niet waarom niet nog een extra zebrapad in de plannen was opgenomen.
De voorzitster bleef een ongekende opgewektheid aan de dag leggen bij elke vraag waarvan zij een notitie maakte omdat ook zij zo xc3xa9xc3xa9n, twee, drie niet het antwoord wist. In het verslag dat ons wordt nagestuurd, zullen de vragen over de hoogte van de nieuw te planten bomen, het plaatsen van fietshekken en het mogelijk tijdelijk toestaan van het parkeren van onze auto’s in het naburige parkeerdistrict hopelijk worden beantwoord.
Ik zeg hopelijk, omdat toen de voorzitster het besprokene samenvatte, ze vertwijfeld bleef steken bij het woord ‘hekken’.
Hekken? zag je haar denken, hekken? Hebben we het over hekken gehad?
‘Fietshekken,’ kwam iemand haar te hulp. Daar hadden we het inderdaad over gehad. Fietshekken. Hekken om je fiets aan vast te binden.
‘Fietshekken!’ schaterde de mevrouw van de deelgemeente uit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s