Eetlokaal Kuiter sluit de deuren. Jammer

Joris Koeter. Foto Wim de Jong

Rotterdam, donderdag – In februari aten we er nog verrassend lekker: Eetlokaal Kuiter in Rotterdam-West. Nu lees ik op Facebook dat de zaak per 1 juni dichtgaat:

tijdens het uitje naar rome hebben we het personeel op de hoogte gesteld, nu is de rest van de wereld aan de beurt: eetlokaal kuiter sluit per 1 juni de deuren. bedankt iedereen, het was een bijzondere tijd.

Het spijt me om dat te horen. Voor de praktisch ingestelden onder ons: u hebt dus nog anderhalve maand de tijd om bij Joris Koëter en Chi Wen Wu aan te schuiven. Ik zou zeggen: grijp die kans.

Hieronder mijn recensie uit NRC Handelsblad van 26 februari 2016.

Vanaf ons tafeltje kijken we uit op de Mathenesserbrug die geregeld opengaat. Als alles weer rijdt, smijten koplampen een jachtig schimmenspel op de wanden. In de open keuken gaat rust uit van de lange gestalte van chef Joris Koëter: alles onder controle in Rotterdam-West. Zijn vrouw Chi Wen Wu legt uit hoe het werkt in Eetlokaal Kuiter. Ze geeft trouwens ook uitstekende adviezen als het over wijnen gaat.
De kaart is simpel en in principe elke dag anders. Voor voor, hoofd en na betaal je 34 euro, voor vier gangen bedraagt de rekening 42 euro. De meeste wijnen kunnen per glas worden besteld; het duurste glas, na de prosecco van 7,50 euro, kost 7,25 euro.
Op deze donderdagavond kunnen we qua ‘voor en/of tussen’ kiezen uit gebakken octopus, salade van witlof, gestoofde mosselen en prosciutto van eend. De vier hoofdgerechten op de kaart zijn maïskip suprême, rogvleugel, ribeye en vis van de dag.
,,Ik neem de eend als jij die niet neemt,’’ zeg ik tegen mijn vrouw. Ze neemt de eend. Daarom bestel ik de mosselen. Als hoofdgerecht kiest ze de rogvleugel, ik vraag de ribeye zo rood mogelijk. Intussen drinken we wijn (mijn vrouw) en jenever (ik) als aperitief.
Eetlokaal Kuiter bestaat ruwweg uit drie compartimenten: wij zitten voorin, vlakbij de deur. Verderop zijn nog enkele tafeltjes bezet, het achterste lokaal, dat met schuifdeuren kan worden afgesloten, is leeg. Er schuiven later nog wat gasten binnen.
De voorgerechten komen verrassend snel op tafel. De prosciutto is mooi dun gesneden, zoals het hoort. De smaak (want ik mag proeven) is haast romig, de waterkers maakt het fris. Mijn mosselen zijn gestoofd met spekjes en prei. Ze zijn precies goed, niet te droog of te taai wat je thuis wel eens kan hebben. Ik vind die spekjes een uitvinding. Ze geven het stoofnat vetoogjes én net wat meer smaak, zodat het goed dubbelt als soep. MIjn vrouw dronk op advies van Chi Wen een spätburgunder (5,50 euro), ik een mooi glas wit uit de Algarve met de verwachtingsvolle naam Euphoria (6,75 euro). Zo kwamen we aardig op streek.
Hierna kwamen de hoofdgerechten. Bij de rogvleugel zou de vigné lourac van Alain Gayret uit het Zuid-Westen van Frankrijk goed passen, voor de ribeye had Chi Wen een valcalepio in gedachten, een rode wijn uit het Italiaanse Lombardije die wordt gemaakt van de cabernet-sauvignon- en merlotdruiven, de klassieke blend van de wijnen uit Bordeaux. Ze schonk, zoals ze ook bij de vorige wijnen had gedaan, een bodempje in om te proeven. De Italiaan had een fraaie neus en was rond als, ja, als een bordeaux.
De ribeye was een flink uitgevallen stuk vlees, goed dooraderd, rood van binnen, precies zoals ik had gevraagd. Het vlees kwam met rode bietjes en pistachenootjes, de bietjes niet te zacht, fris, aards. De rogvleugel aan de andere kant van de tafel was ook niet kinderachtig. Op het bord lag een halve bergamotcitroen, een citrusvrucht die oorspronkelijk uit het zuiden van Vietnam komt. De geur en de smaak doen inderdaad denken aan earl-grey, de thee waarvoor de olie uit de schil van de vrucht als smaakstof dient.
We hadden nog een nagerecht tegoed. Ik zag wel wat in de sorbet van bloedsinaasappel, mijn vrouw hield het op de kaas. Daarbij stelde Chi Wen een glas Enira voor, een rode wijn die zo’n honderdvijftig kilometer ten zuidoosten van de Bulgaarse hoofdstad Sofia wordt gemaakt.
Met die kaas was niets mis. Maar mijn sorbet was niet wat ik ervan had verwacht. Het was schaafijs, geen sorbet, met room of yoghurt in een whiskyglas, zó uit de vriezer. Hier ontbrak de subtiele toets van chef Joris, het enige minpunt van de avond.

●●●●
Eetlokaal Kuiter
Mathenesserweg 2-4
3026 HA Rotterdam
010-4155745

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s