Zelfspot bij Karl May?

Rotterdam, donderdag – Laatst had ik het over het werk van Karl May. Als kind verslond ik de pockets ‘voor zoon en vader’. Uit onze boekenmolen op zolder plukte ik alweer drie maanden geleden het tweede deel van de omvangrijke serie: Old Shatterhand.
Ik ben ongeveer op de helft omdat ik het – vraag me niet waarom – in bad lees. Door de week ga ik onder de douche en dat leest niet zo lekker.

Op bladzijde 104 bleef mijn oog haken aan een interessante passage. Old Shatterhand, de ik-figuur, is een ervaren prairieloper, maar laat dat niet blijken aan Old Death die nóg meer door de wol geverfd is en in het wilde westen van zijn dagen een legendarische statuur heeft bereikt.
Old Death meet zich de rol van leermeester aan jegens Old Shatterhand, die zich er op zijn beurt weer in verkneukelt dat hij veel wijzer is dan hij doet voorkomen.
Ik denk dat Old Shatterhand het gedroomde alter ego was van Karl May.
Opmerkelijk dus dat die om zijn oren krijgt van Old Death: ‘Hebt vroeger zeker mooie Indianenverhalen gelezen? Hebt er zeker machtig veel van genoten?’
Als Old Shatterhand dat erkent, volgt deze tirade: ‘Ja, dat zal wel. Zij laten zich ook goed lezen; alles gaat zo vanzelf en gemakkelijk. Men steekt pijp of sigaar aan, strekt zich op de sofa uit, legt de benen over de leuning en verdiept zich in dat prachtige boek uit de bibliotheek. Maar kom zelf eens in de wildernis, hier in het westen! Dan gaat het wel een beetje anders dan in zulke boeken te lezen staat. De schrijver van dergelijke verhalen verstaat zijn vak best en ik heb ze ook met spanning gelezen. Maar in het Westen is zo’n schrijver nooit geweest. (…)’
Opmerkelijk, omdat Karl May zijn Amerikaanse romans schreef vijftien jaar voordat hij in 1908 voor het eerst en het laatst voet op Amerikaanse bodem zette.

4 gedachtes over “Zelfspot bij Karl May?

  1. Ziet eruit als een soort omgekeerde burka voor mannen.
    Je kijkt, voor je vrouw geheel afgedekt, door een gleufje.

  2. 3 jaar geleden vond ik bij de bijna definitieve zolderopruiming de pockets uit mijn jeugd, waaaronder de eerste 28 delen Karl May. Vervuld van pretsige herinneringen zette ik mij aan het eerste deel, niet in bad weliswaar, maar toch best wel comfortabel. Niet doorheen te komen. En dan heb ik het alleen nog maar over de eerste bladzijde. Smaken veranderen, smaken verschillen. And never the trains shall meet (maar goed ook, anders heb je een botsing).
    P.S. ik heb de pockets allemaal op Marktplaats verkocht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s