Brieven van Du Perron verramsjt

Brieven Du Perron Rotterdam, woensdag – Soms is het jammer dat je iets al hebt, omdat je het graag nog eens zou kopen.

In dit geval gaat het om de negendelige uitgave Brieven van E. du Perron, in de jaren 1977-1990 verschenen bij Uitgeverij G.A. van Oorschot, zo'n prachtige dundrukuitgave gebonden in fijn linnen. De prijs waarvoor de gehele set nu in de ramsj wordt aangeboden is ronduit schokkend: xe2x82xac 39,50.

Als het waar is dat de losse delen bij elkaar indertijd omgerekend xe2x82xac 255 kostten, dan is de huidige vraagprijs daar minder dan vijftien procent van.

Het schokkendst is eigenlijk dat er bij Van Oorschot kennelijk nog zoveel onverkochte exemplaren van Du Perrons verzamelde correspondentie over waren dat het de moeite loont om ze voor die dumpprijs op de markt te smijten. Ze zullen in de weg hebben gestaan. Wouter van Oorschot zal het ook wel zat zijn geweest om telkens over die onverkoopbare prestigieuze uitgave van zijn vader te struikelen.

Bij mij staan de boeken netjes in de kast. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik ze er niet regelmatig uitpak. Ik heb vroeger over het verschijnen van de eerste delen geschreven in Het Vrije Volk. Du Perron was toen nog minder vergeten dan nu. In elk geval kon Willem Frederik Hermans het vaak niet laten om zich neerbuigend over Du Perron en zijn literaire boezemvriend Menno ter Braak te uiten. (De correspondentie Ter Braak-Du Perron verscheen als aparte, vierdelige uitgave eveneens bij Van Oorschot.)

De brieven zijn heerlijke lectuur; ze vormen een informele geschiedschrijving van de Nederlandse politiek en cultuur in het interbellum. Du Perron hield zijn mening over collega's niet graag voor zich. Hij bekeek de Nederlandse samenleving voornamelijk vanuit het buitenland, vanuit Parijs, Brussel, Nederlands-Indixc3xab.

E. du Perron overleed op 14 mei 1940 aan angina pectoris, ongeveer op hetzelfde moment dat Ter Braak een einde aan zijn leven maakte na een mislukte poging om naar Engeland te vluchten.

'Ik ben vrij beroerd, hoewel het niets ernstigs is. De dokter hier [Bergen, Noord-Holland] heeft mij een soort kuur voorgeschreven, die vrij precies is wat ik mij al had voorgenomen: wandelen, veel buiten, goed slapen, tonicum, en allerlei hulpmiddelen van niks, maar tenslotte: rust, d.i. licht werk,' schreef Du Perron op de avond voordat de Duitsers Nederland binnenvielen op een briefkaart aan Fred Batten. Vijf dagen later was hij dood.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s